تبلیغات
تكیه میعادگاه - ستاره های سوخته

http://poiweq2213.com/nabimages/hb/hhoseyn.gif

 

دشت پر از ستاره بود ستاره‏ های خیس اشک

حسرت آب مانده بود روی لبان خشک خشک

شعله داغ، بی‏‌هراس خیمه به خیمه می‏‏‌دوید

هق هق تلخ کودکان از دل خیمه می‏‌رسید

دشت پر از ستاره بود ستاره‏‌های سوخته

قافله مانده بی‏‌چراغ چشم به دشت دوخته

ستاره رو به آسمان ، قافله رو به شام داشت

هزار ناله در گلو، آن شب بی‏‌ امام داشت

بر سر نیزه ماه بود قافله را چراغ راه

نگاه خیس قافله بدرقه امام ماه

شاعر: مهری ماهوتی
br تاریخ : پنجشنبه 23 آذر 1391 | 09:02 ب.ظ | نویسنده : هانیه ا نظرات

br