تبلیغات
تكیه میعادگاه - عاشورا و امام حسین علیه السّلام در كلام معصومین

http://poiweq2213.com/nabimages/hb/hhoseyn.gif

 

منبع: (www.vaares.com)
پیامبراكرم(صلی الله علیه و آله و سلم):
ای مردم ، این حسین بن علی است ، او را بشناسید؛ قسم به آن كه جانم در دست اوست ، او در بهشت است، دوستدانش در بهشت‌اند و دوستداران دوستدارانش نیز در بهشت‌اند».
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 12
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم):
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:« شهادت حسین (علیه السلام) حرارتی در دلهای مؤمنان افروخته كه تا ابد خاموشی ناپذیر است».
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه
14
امام صادق (علیه السلام):
« ای ابوعمار ، درباره حسین بن علی (علیه السلام) شعری برایم بسرای » . ابوعمار گوید : شعری سرودم و امام گریست ؛ به خدا سوگند پی در پی شعر می‌سرودم و آن حضرت می‌گریست ، تا اینكه صدای گریه از اهل خانه نیز به گوش رسید . سپس به من فرمود : « ای ابوعمار ، كسی كه شعری برای حسین (علیه السلام) بسراید و پنجاه نفر را بگریاند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسی كه شعری برای حسین (علیه السلام) بسراید و سی نفر را بگریاند پاداش بهشت خواهد داشت ،كسی كه شعری برای حسین (علیه السلام) بسراید و بیست نفر را بگریاند پاداش بهشت خواهد داشت، كسی كه شعری برای حسین (علیه السلام) بسراید و ده نفر را بگریاند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسی كه شعری برای حسین (علیه السلام) بسراید و یك نفر را بگریاند پاداش بهشت خواهد داشت ، كسی كه شعری برای حسین (علیه السلام) بسراید و [ خود ] بگرید پاداش بهشت خواهد داشت و كسی كه شعری دربارة حسین (علیه السلام) بسراید و خود را به گریه درآورد پاداش بهشت خواهد داشت » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 16
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : « فاطمه دختر محمد (علیه السلام) نزد زائران قبر فرزندش حسین (علیه السلام) حضور می‌یابد و برای گناهانشان طلب آمرزش می‌كند » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 17
امام صادق (علیه السلام):
خدا لعنت كند كشندة حسین (علیه السلام) را ، چه قدر یاد [ شهادت ] حسین (علیه السلام) زندگی را ناگوار می‌سازد ! من هیچ گاه آب سردی ننوشیدم ، مگر اینكه حسین (علیه السلام) را یاد كردم ؛ و هیچ بنده ای نیست كه آب بنوشد و حسین (علیه السلام) را یاد كند و كشنده اش را لعنت فرستد ، مگر اینكه خداوند صد هزار حسنه برایش می‌نویسد ، صد هزار گناه او را پاك می‌سازد ، صد هزار درجه او را بالا می‌برد ، گویی صد هزار بنده را آزاد كرده است و خداوند در روز قیامت او گشاده رو محشور می‌كند » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 18و 19
امام باقر (علیه السلام):
« اگر مردم می‌دانستند كه زیارت قبر حسین (علیه السلام) چه فضیلتی دارد ، از شوق جان می‌دادند و از حسرت ، پیكرشان پاره پاره می‌شد » . گفتم : آن چه [ فضیلتی ] است ؟ فرمود : « كسی كه از روی شوق به زیارت او آید ، خداوند هزار حج مقبول ، هزار عمره نیكو ، پاداش هزار شهید از شهدای بدر ، پاداش هزار روزه دار ، ثواب هزار صدقة پذیرفته شده و هزار بنده آزاد كردن با نیت خالص برای خدا را برایش می‌نویسد و در آن سال از هر آفت و بلایی كه كمترین آن شیطان است محفوظ می‌دارد و فرشته ای گرانمایه بر او گماشته می‌شود كه او را از روبرو ، پشت سر ، سمت راست ، سمت چپ ، بالای سر و پائین پا نگاه می‌دارد . اگر در آن سال بمیرد ، فرشتگان رحمت نزد او حضور می‌یابند و در مراسم غسل و كفن او شركت می‌كنند و برایش طلب آمرزش می‌نمایند و با استغفار بر او وی را تا قبرش مشایعت می‌كنند . [ بعد از اینكه او را در قبر نهادند ] قبر به اندازه دیدش برایش گسترده می‌شود ، خداوند او را از فشار قبر و ترس ‍‍‍‍‍‍‍] دو فرشته ] منكر و نكیر ایمن می‌دارد و دری به سوی بهشت برایش گشوده می‌شود . [ در محشر نیز ] نامه اعمالش را به دست راستش می‌دهند و روز قیامت به او نوری می‌بخشند كه ما بین شرق و غرب را روشن می‌سازد ، و ندا كننده ای ندا در می‌دهد ، این پاداش كسی است كه حسین (علیه السلام) را از روی شوق زیارت كرده است . پس از قیامت كسی باقی نمی‌ماند مگر اینكه آرزو كند كه [ كاش ] از زائران حسین (علیه السلام) می‌بود » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 20 و 21
امام حسین (علیه السلام) :
از امام حسین (علیه السلام) روایت شده است كه فرمود : « این سخن پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نزد من راست آمد كه فرمود : « برترین كارها پس از نماز شاد كردن دل مؤمن است ، كه در آن گناهی نباشد » . زیرا كه من غلامی را دیدم كه به سگی غذا می‌داد ؛ از او علت را پرسیدم ، گفت : ای فرزند رسول خدا ، من غمگینم و از شاد كردن آن شادی می‌طلبم ، زیرا كه اربابی یهودی دارم كه تصمیم به جدایی از او دارم . حسین (علیه السلام) نزد ارباب او آمد و دویست دینار بهای غلام را به یهودی داد . یهودی گفت : به مناسبت قدم رنجة شما غلام را به شما و این بوستان را به او بخشیدم و این پول را هم به شما باز گرداندم . [ امام حسین (علیه السلام) ] فرمود : من هم این پول را به تو بخشیدم . [ یهودی ] گفت : آن را پذیرفتم و به غلام بخشیدم . حسین (علیه السلام) فرمود : من غلام را آزاد ساختم و همه آنها را به او بخشیدم . زن یهودی گفت : من اسلام آوردم و مهرم را به همسرم بخشیدم . یهودی گفت : من هم مسلمان گشتم و این خانه را به همسرم بخشیدم » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 26
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : « روزی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در خانه فاطمه (س) بود و حسین (علیه السلام) را در آغوش داشت ، كه آن حضرت گریست و به سجده رفت ، سپس فرمود : ای فاطمه ، ای دخت محمد ! بزرگ والامقام [ جبرئیل امین ] هم اكنون در سرای تو در نیكوترین سیما و آراسته ترین هیئت بر من آشكار شد و مرا گفت : ای محمد ! آیا حسین را دوست داری ؟ گفتم : پروردگارا او نور دیده و گل خوشبوی و میوه دل و پوست میان چشمان من است . پس از آن در حالی كه دست بر سر حسین (علیه السلام) نهاده بود گفت : ای محمد ! مبارك باد آن فرزندی كه برخوردار از بركات و صلوات و رحمت و [ مقام ] رضوان من است ، و لعنت و خشم عذاب و خواری و نقمتم شامل كسی است كه او را بكشد و به دشمنی و پیكار با او بپردازد . آگاه باش كه او سرور شهیدان اولین و آخرین در دنیا و آخرت است . او آقای جوانان اهل بهشت از میان همه مردم است ... » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 29
امام باقر (علیه السلام):
امام باقر (علیه السلام) فرمود : « هنگامی كه آن مصائب ناگوار بر حسین (علیه السلام) وارد آمد ، بر پیكر وی سیصد و بیست و اندی ضربة نیزه و شمشیر و تیر یافت شد و روایت شده است كه همگی این جراحتها از مقابل آن حضرت بوده است ، زیرا كه حسین (علیه السلام) هیچ گاه [ به دشمن ] پشت نمی‌كرد » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 31
پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم):
حسین از من است و من از حسینم . خداوند دوست می‌دارد هر كه حسین را دوست بدارد .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 32 و 33
امام باقر (علیه السلام):
امام باقر (علیه السلام) فرمود : « پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در خانه ام سلمه بود، به او فرمود : كسی نزد من نیاید . حسین (علیه السلام) كه در آن هنگام كودك بود فرا رسید و ام سلمه نتوانست او را باز دارد ، تا اینكه نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد . در پی او نیز ام سلمه وارد شد . مشاهده كرد كه حسین (علیه السلام) بر سینه پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) نشسته است و آن حضرت چیزی در دست دارد و آن را می‌بوسد . پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود : ای ام سلمه ، این جبرئیل مرا آگاه می‌سازد كه این [ پسرم ] كشته می‌شود و این خاكی است كه بر آن كشته می‌گردد ، آن را نزد خود نگاه دار ، هر گاه كه به خون تبدیل شد براستی حبیبم [حسین (علیه السلام) ] كشته شده است . ام سلمه گفت : ای رسول خدا ، از خدا بخواه كه آن را از او دور سازد . فرمود : چنین كردم ، اما خدای صاحب عزت و جلال به من وحی كرد كه او مرتبه ای دارد كه هیچ یك از آفریدگان به آن دست نمی‌یازد و نیز شیعیانی دارد كه درخواست شفاعت می‌كنند و خداوند هم شفاعتشان را می‌پذیرند . [همچنین ] مهدی (علیه السلام) از فرزندان اوست . پس خوشا به حال كسی كه از دوستان و شیعیان حسین (علیه السلام) باشد ؛ آنان ، به خدا سوگند ، در روز قیامت سعادتمند خواهند بود » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 37 و 38
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : « چون حسین (علیه السلام) زاده شد ، خدای صاحب عزت و جلال جبرئیل را فرمان داد تا با هزار فرشته فرود آید و رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را از جانب خدای تعالی و جبرئیل تبریك گویند . جبرئیل در هنگام فرود آمدن از یكی از جزائر دریا گذشت كه در آن فرشته ای بود به نام فطرس از حاملان [ عرش ] ؛ خداوند عزیز و شكوهمند او را در پی كاری برانگیخته بود و او در آن تأخیر ورزید [ و خداوند به كیفر آن ] بالش را شكست و او را در آن جزیره افكند . او تا هنگام ولادت حسین (علیه السلام) هفتصد سال خدا را عبادت كرده بود . [ فطرس ] ملك به جبرئیل گفت : كجا می‌روی ؟ گفت : خدای عزوجل به محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) نعمتی بخشیده و من برانگیخته شدم تا به او از جانب خدا و خودم تبریك گویم . [ فطرس ] گفت : مرا هم با خود بردار شاید محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) برایم دعا كند . [ جبرئیل ] او را با خود برداشت . چون جبرئیل به خدمت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) رسید و به آن حضرت از جانب خدای عزوجل و خود تبریك گفت ، حال فطرس را هم بیان كرد . پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود : به او بگو : خود را به این نوزاد بسای و به جایگاه [ و مقام ] خویش بازگرد . فطرس خود را به حسین (علیه السلام) سایید [ و بال و پرش ترمیم یافت ] و پرواز كرد . سپس گفت : ای رسول خدا ، آگاه باش كه امتت او را خواهند كشت و من به جبران [ این احسان ] هیچ زائری نیست كه او را زیارت كند ، مگر اینكه زیارتش را به وی برسانم ، هیچ مسلمانی بر او سلام نمی‌كند مگر اینكه سلامش را به وی ابلاغ كنم و هیچ درود فرستنده ای نیست كه بر او درود فرستد مگر اینكه درودش را به وی برسانم . با گفتن این سخنان ، فطرس پرواز كرد [ و از دیده ها پنهان شد ] » . ابن عباس گوید : « این فرشته در بهشت به رهین احسان حسین بن علی (علیه السلام) شناخته می‌شود » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 42 و43 و 44
امام حسین (علیه السلام):
امام حسین (علیه السلام) فرمود : « من به نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) رفتم ، در حالی كه ابی بن كعب در خدمت ایشان بود . پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود : « آفرین بر تو ای ابا عبدالله ! ای زیور آسمانها و زمینها ! ابی به آن حضرت عرض كرد : چگونه كسی جز شما می‌تواند زیور آسمانها و زمینها باشد ؟ ! فرمود : ای ابی ، سوگند به آن كه مرا بحق به پیامبری برانگیخت ، حسین بن علی (علیه السلام) در آسمان عظمت فزونتری دارد تا در زمین ، و در سمت راست عرش خدای عزیز و شكوهمند نوشته شده است . [ حسین ] چراغ هدایت و كشتی نجات است ، پیشوای نیكی و بركت و شكوه و فخر و علم و تقواست ... ».
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 45 و 46
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود:«علی (علیه السلام) به حسین (علیه السلام) فرمود : ای ابا عبدالله (علیه السلام)، تو از پیش اسوه مردم بوده ای . [ حسین (علیه السلام) ] عرض كرد: فدایت شوم، حال من چگونه است ؟ فرمود : تو دانشی داری كه ایشان بدان نادان‌اند و زود است كه دانشمند از دانش خود بهره جوید. ای فرزندم، گوش فرادار و بینا باش، قبل از آنكه [ واقعه ای ] تو را در یابد . قسم به آن كه جانم در دست اوست، بنی امیه خون تو را می‌ریزند ، اما نمی‌توانند تو را از آئینت برگردانند و از یاد پروردگارت غافل سازند . حسین (علیه السلام) فرمود : قسم به آن كه جانم در دست اوست كافی است . من بدانچه خدا فرود آورده است اقرار كردم و سخن پیامبر خدا را تصدیق می‌كنم و سخن پدرم را دروغ نمی‌شمارم ».
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 48 و 49
امام صادق(علیه السلام):
همه ساله به زیارت حسین (علیه السلام) بشتابید ، زیرا هر كس شناسای حق [ امامت ]‌ او باشد و او را انكار نورزد و به زیارت او نائل شود ، پاداشی جز بهشت نخواهد داشت و از روزی گسترده ای برخوردار خواهد شد و خداوند گشایشی سریع در كار او ایجاد خواهد كرد . هر آینه خداوند بر قبر حسین بن علی (علیه السلام) چهار هزار فرشته گماشته است كه همگی بر او گریان اند و زائر او را تا [ رسیدن به ] خانواده اش مشایعت می‌كنند ، اگر بیمار شد به عیادت او می‌روند و اگر درگذشت در تشییع جنازة او حضور می‌یابند و برایش طلب آمرزش و رحمت می‌كنند » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه52 و 53
امام رضا (علیه السلام):
امام رضا (علیه السلام) فرمود:« روز [ شهادت امام ] حسین (علیه السلام) پلك چشمان ما را مجروح و اشكهای ما را جاری ساخت ، عزیز ما را در سرزمین پریشانی و بلاخوار كرد و تا روز پایان [ یعنی قیامت ] پریشانی و بلا را در ما به یادگار گذاشت . پس گریه كنندگان باید بر همانند حسین (علیه السلام) بگریند، كه گریه بر او گناهان بزرگ را فرو می‌ریزد». سپس فرمود:« پدرم با فرا رسیدن ماه محرم خندان دیده نمی‌شد و اندوه و آشفتگی بر او چیره می‌گشت، تا اینكه ده روز از آن بگذرد ، روز دهم [ روز عاشورا ] روز مصیبت و اندوه و گریه او بود و می‌فرمود : در این روز است كه حسین - كه درود خدا بر او باد - كشته شد ».
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 60
امام رضا (علیه السلام):
امام رضا (علیه السلام) در ضمن حدیث به ربان بن شبیب فرمود : « ای پسر شبیب !‌ اگر برای چیزی گریان شدی ، بر حسین بن علی بن ابی طالب (علیه السلام) اشك ببار ، زیرا او را مانند گوسفند [ از پشت ] سر از پیكرش جدا ساختند و هجده مرد از خانواده او ، كه در زمین بی مانند بودند ، همراه او كشته شدند و براستی كه آسمانهای هفتگانه و زیمنها در قتل او گریستند . چهار هزار فرشته برای یاری او بر زمین فرود آمدند ، اما اجازه نیافتند . و ایشان آشفته و غبار آلود تا قیام قائم (علیه السلام) نزد قبر او هستند [ و پس از ظهور ] از یاران او هستند و شعارشان خوانخواهی حسین (علیه السلام) است » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 61و 62
امام صادق (علیه السلام):
فرمود : « مصیبت روز كشته شدن حسین (علیه السلام) بس بزرگتر از مصیبت دیگر ایام [ سوگواری ] است ، و این از آن لحاظ است كه خاندان كسا ، كه گرامیترین مردم نزد خدایند ، پنج نفر بودند ؛ چون پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) از جمع آنان درگذشت ، امیر المؤمنین و فاطمه و حسن و حسین (علیه السلام) باقی ماندند و مایه تسلی و آرامش مردم بودند . با درگذشت [ شهادت ] فاطمه (س) امیر المؤمنین و حسن و حسین (علیه السلام) تسلی بخش مردم به شمار می‌آمدند . با درگذشت امیر المؤمنین (علیه السلام) حسن و حسین (علیه السلام) ملجأ و مایه آرامش مردم بودند و چون حسن (علیه السلام) درگذشت مردم به حسین (علیه السلام) آرامش می‌جستند . اما با كشته شدن حسین (علیه السلام) دیگر از اصحاب كسا ، كسی باقی نماند كه بدو تسلی جویند و رفتن او برابر با رفتن همه آنان بود ، همان گونه كه باقی ماندن او برابر با باقی ماندن تمامی آنان به شمار می‌آمد . از این رو مصیبت روز [ شهادت ] او از دیگر ایام مصائب [ شهادت خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ] بزرگتر است » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 64 و 65
امام سجاد (علیه السلام):
امام سجاد (علیه السلام) فرمود : « سخت ترین روزی كه بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) گذشت ، روز [ غزوه ] احد بود كه در آن عمویش حمزه بن عبدالمطلب - كه شیر خدا و شیر پیامبرش بود - كشته شد ، و پس از آن ، روز [ جنگ ] موته بود كه در آن پسر عمویش جعفر بن ابی طالب كشته شد . سپس فرمود : اما هیچ روزی همانند روز حسین (علیه السلام) نیست ، كه سی هزار مرد [ جنگاور ] بر او روی آوردند و می‌پنداشتند كه از این امت هستند و همگی آنان با ریختن خون او به خدای عزوجل تقرب می‌جستند ، در حالی كه او خدا را به یاد آنان می‌آورد ، اما آنان پند پذیر نبودند تا اینكه او را به ظلم و ستم و دشمنی كشتند » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 68 و 69
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) از آباء گرامی خود از امام حسین (علیه السلام) نقل می‌كند كه فرمود : « من كشته گریه ام . هیچ مؤمنی مرا یاد نمی‌كند ، مگر اینكه گریان می‌شود » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 70
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : « هر گونه گریه و بی تابی برای بنده در هر جا كه بی تابی كند مكروه و ناپسند است ، مگر گریه بر حسین بن علی (علیه السلام) كه پاداش و ثواب دارد » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 71
امام باقر (علیه السلام) :
امام باقر (علیه السلام) فرمود : « چون حسین (علیه السلام) بر رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) وارد شد ، او را به سوی خود می‌كشید [ و به بازی می‌گرفت ] و به امیر المؤمنین می‌فرمود كه او را بگیرد و سپس [ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) ] بر او می‌افتاد و او را می‌بوسید و می‌گریست . [ امام حسین (علیه السلام) ] می‌گفت : پدر جان ! چرا می‌گریی ؟ می‌فرمود : پسرم ! جای شمشیرها را كه بر پیكر تو وارد می‌شوند می‌بوسم و می‌گریم. فرمود: پدرجان! مگر من كشته می‌شوم؟ فرمود: آری به خدا ، پدر و برادرت و تو [ كشته می‌شوید ] . [ امام حسین (علیه السلام) ] فرمود : پدر جان ! آیا قتلگاههای ما پراكنده خواهد بود ؟ فرمود : آری پسرم . [ امام حسین (علیه السلام) عرض كرد ] : چه كسی از امتت ما را زیارت می‌كند ؟ فرمود : مرا و پدر و برادرت و تو را جز صدیقان از امتم زیارت نمی‌كنند » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 71
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : « چون قصد زیارت حسین (علیه السلام) را كردی ، در حالی كه پریشان ، غمناك ، مصیبت دیده ، ژولیده ، غم آلود ، گرسنه و تشنه ای او را زیارت كن ، زیرا حسین (علیه السلام) در حالی كشته شد كه غمگین ، مصیبت دیده ، ژولیده ، غم آلود ، گرسنه و تشنه بود . از او حوائجت را بخواه و بازگرد . و آن [ كربلا ] را وطن خود قرار مده » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 74
امام صادق (علیه السلام):
مردی از اهل طوس به امام صادق (علیه السلام)گفت : ای فرزند رسول خدا ، كسیكه قبر ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) را زیارت كند و بداند كه او امامی است كه از جانب خدای عزوجل پیرویش بر بندگان واجب است ، چه [ پاداشی ] خواهد داشت ؟ امام صادق (علیه السلام)فرمود : خداوند گناهان گذشته و آینده اش را می‌آمرزد و شفاعتش را درباره هفتاد هزار گنهكار می‌پذیرد ، و نزد قبر او [ ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) ] هر حاجتی كه از خدای عزوجل بخواهد ، خداوند حاجتش را برآورد - تا پایان حدیث » .
منبع : كتاب چهل حدیث صفحه 85 و 86
امام صادق (علیه السلام) :
امام صادق (علیه السلام) فرمود : سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحب خود بخوانید زیرا این سوره امام حسین (علیه السلام) است و به آن دل ببندید . خدا شما را رحمت كند و بیامرزد . ابواسامه كه در مجلس حاضر بود ، پرسید : چرا این سوره مخصوص امام حسین (علیه السلام) است ؟ امام فرمود : آیا نمی‌شنوی سخن حق را كه می‌فرماید : ای نفس مطمئن .... ، مقصود امام حسین (علیه السلام) است زیرا او است كه نفس مطمئن است و از خدا راضی و خدا از او راضی است و اصحاب او از آل محمد از خداوند روز قیامت راضی هستند و او از آنان راضی است . این سوره درباره امام حسین (علیه السلام) و شیعیان و شیعه آل محمد خصوصاً وارد شده است هر كه بر آن سوره مداومت كند ، همراه با امام حسین (علیه السلام) و درجه اش در بهشت است و همانا خداوند غالب و حكیم است .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 56
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : برترین تربت زمین ، تربت سید الشهداء است . سجده بر آن حجابهای هفتگانه را كنار می‌زند .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 61
امام صادق (علیه السلام):
امام (علیه السلام) به مسمع فرمود :آیا متذكر می‌شوی با حسین چه كردند ؟ عرض كرد آری ، فرمود : آیا جزع و گریه می‌كنی ؟ گفت: آری ، به خدا سوگند گریه می‌كنم و آثار غم و اندوه در صورتم ظاهر می‌شود . حضرت فرمود : « خدای اشك چشمت را رحمت كند . آگاه باش كه تو از آن اشخاص هستی كه از اهل جزع برای ما شمرده می‌شوند ، به شادی ما شاد و به حزن ما محزون و اندوهناك می‌گردند . آگاه باش كه بزودی هنگام مرگ ، پدرانم را بر بالین خود حاضر می‌بینی ، در حالی كه به تو توجه كرده و ملك الموت را درباره تو بشارت می‌دهند ، و خواهی دید كه ملك الموت در آن هنگام از هر مادر مهربان به فرزندش ، مهربانتر است » . سپس فرمود : « كسی كه بر ما اهل بیت به خاطر رحمت و مصائب وارده بر ما گریه كند ، رحمت خدا شامل او می‌شـود قبـل از اینكه اشكی از چشمش خارج گردد ؛ پس زمانی كه اشك چشمش بر صورت جاری شود اگر قطره ای از آن در جهنم بریزد ، حرارت آن را خاموش كند ، و هیچ چشمی نیست كه گریه كند بر ما مگر آنكه با نظر كردن به كوثر و سیراب شدن با دوستان ، خوشوقت می‌گردد » .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 65 و 66
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) فرمود : تربت امام حسین (علیه السلام) شفای هر بیماری است .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 61
امام رضا (علیه السلام):
امام رضا (علیه السلام) فرمود : هر كس كه عاشورا ، روز مصیبت و اندوه و گریه اش باشد ؛ خداوند ، روز قیامت را برای او روز شادی و سرور قرار می‌دهد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 72
امام رضا (علیه السلام) :
امام رضا (علیه السلام) فرمود : براستی محرم ماهی است كه مردمان عهد جاهلیت جنگ و خونریزی را در آن حرام می‌شمردند لیكن خونهای ما را در این ماه حلال شمردند ، و حرمت ما را شكستند و فرزندان و زنان را به اسارت كشیدند و آتش در خیمه های ما افروختند و آنچه در آنها زاد و توشه داشتیم به یغما بردند و حرمت رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) را در امر ما نگاه نداشتند .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 74
امام رضا (علیه السلام) :
امام رضا (علیه السلام) فرمودند : كسی كه در روز عاشورا دست از كسب و كار بكشد ؛ خداوند ، حوائج دنیا و آخرت وی را برآورد و كسی كه روز عاشورا در ماتم و عزا بسر ببرد ؛ خداوند متعال روز قیامت را روز شادی و سرور قرار دهد و با دیدار ما ، در بهشت ، چشم او را روشن گرداند ( و افزود ) كسی كه روز عاشورا را روز بركت بنامد و بعنوان عیدی چیـزی را به منزل ببرد خدا آن را بر او مبارك نگرداند و در قیامت با یزید و عبیدالله و عمر سعد محشور شود و در اسفل السافلین در جهنم درافتد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 74
امام باقر (علیه السلام) :
امام باقر (علیه السلام) فرمودند : بر مؤمنان لازم است روز عاشورا را در ماتم بسر برند و به یكدیگر كه رسیدند ، بگویند : عظم الله اجورنا و اجوركم بمصابنا بالحسین و جعلنا و ایاكم من الطالبین بثاره مع ولیه المهدی من آل محمد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 75
امام صادق (علیه السلام):
امام صادق (علیه السلام) به جعفر بن عفان فرمودند : هیچ كس نیست كه درباره حسین (علیه السلام) شعری بسراید و بگرید و با آن بگریاند مگر آن كه خداوند ، بهشت را بر او واجب می‌كند و او را می‌آمرزد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 78
پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم):
پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود : درود خدا بر گریه كنندگان و عزاداران حسین (علیه السلام) و نیز بر كسانی كه بر دشمنان حسین لعن و نفرین می‌فرستند و نیز درود خدا بر آنان كه دل آنان مملو از خشم و كینه نسبت به قاتل حسین (علیه السلام) است ، كسی كه به قتل حسین (علیه السلام) راضی باشد ؛ در قتل او شریك است .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 83
امام رضا (علیه السلام):
امام رضا (علیه السلام) فرمودند : كسی كه مصیبت ما را به یاد آورد و بر مظلومیت ما گریه كند در قیامت با ما هم درجه خواهد بود و كسی كه از مصائب ما پیش او بازگو كنند و او بگرید و یا دیگران را بگریاند در روزی كه همه دیدگان گریانند ، نمی‌گرید و كسی كه در مجلسی و محفلی شركت جوید كه در آن امر ما احیاء گردد در روزی كه همه قوب به نوعی می‌میرند قلب او نمی‌میرد . ( محزون و افسرده نیست ) .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 84
امام صادق (علیه السلام) :
امام صادق (علیه السلام) فرمود : علی بن الحسین بر پدرش حسین بن علی (علیه السلام) بیست سال گریست هیچ طعامی در برابر او نمی‌نهادند مگر آنكه می‌گریست تا آنجا كه یكی از خادمان او گفت فدایت شوم ، ای فرزند رسول خدا ، من می‌ترسم شما با این وضع از بین بروید . فرمود : حزن و غم بی پایان خود را نزد خدا شكوه می‌كنم و از خدا می‌دانم آنچه را كه نمی‌دانید من هیچگاه قتلگاه فرزندان فاطمه را به یاد نمی‌آورم مگر آنكه گریه راه گلویم را می‌گیرد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 95
امام صادق (علیه السلام) :
امام صادق (علیه السلام) شنیدیم كه فرمود : پس از آنكه ابا عبدالله حسین بن علی (علیه السلام) رخت از این جهان بربست ، آسمانها و زمینهای هفتگانه و ساكنان درون آنها و ساكنان میان آنها و هر كه بر آنها می‌جنبد بر او گریستند بهشت بر او گریست ، دوزخ بر او گریست ، هر چه پروردگار ما آفرید و آنچه دیده می‌شود و دیده نمی‌شود ، بر او گریستند .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 101
امام سجاد (علیه السلام) :
امام سجاد (علیه السلام) فرمودند : هر قومی كه دیگانش به خاطر كشته شدن حسین (علیه السلام) پر از ا شك گردد به گونه ای كه به صورتش روان شود خداوند غرفه هایی از بهشت را برای او اختصاص دهد ، كه صدها سال در آن سكونت كند و چشمان هر مؤمـنی كه به خاطـر آزارهائی كه از نـاحیه دشمن در دنیا به ما رسید . اشك آلود شود و اشكش به گونه هایش سرازیر گردد . خداوند او را در منزل صدق ( جایگاه رفیع بهشت ) ساكن كند.
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 102
امام صادق (علیه السلام) :
امام صادق (علیه السلام) فرمودند : حسین (علیه السلام) فرمود من كشته گریه ام كه مرا در پریشانی كشتند و سزاوار است بر من كه هیچ فرد پریشانی نزدم نیاید مگر آنكه خداوند او را با دل شاد به سوی خانواده اش بازگرداند .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 107
امام صادق (علیه السلام) :
امام صادق (علیه السلام) فرمودند : هر كه قبر حسین بن علی (علیه السلام) را در روز عاشورا زیارت نماید و عارف به حق او باشد ، همانند كسی است كه خداوند را در عرش او زیارت نموده باشد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 115
امام كاظم (علیه السلام) :
امام كاظم (علیه السلام) فرمودند : هر كه حسین (علیه السلام) را با شناخت به حق او زیارت كند . خداوند گناهان گذشته و آینده اش را می‌آمرزد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 116
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
در كانون دلهای مؤمنان معرفتی ویژه نسبت به امام حسین (علیه السلام) وجود دارد .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 25
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
امام حسین (علیه السلام) چراغ هدایت و كشتی نجات است .
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 25
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
برای شهادت حسین (علیه السلام) حرارت و گرمایی در دلهای مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمی‌شود.
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 26
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
حسین از من است و من از حسین. خداوند هر كه حسین را دوست بدارد، دوست می‌دارد. حسین نوه‌ای از نواده‌های پیامبران است.
منبع : كتاب پیام عاشورا صفحه 26
امام هادی (علیه السلام) :
آرامگاه پاك امام حسین (علیه السلام) از روزی كه حضرت در آن دفن شد باغی از باغ های بهشت بوده است .
منبع : المحجه البیضاء ، ج4،ص65
موسی بن جعفر (علیه السلام) :
هر كه زیارت قبر امام حسین (علیه السلام) كند در حالی كه حق آن حضرت را بشناسد خدا گناهان گذشته و آینده اش را می‌آمرزد.
منبع : الحجه البیضاء ،ج4،ص45
امام صادق (علیه السلام) :
آرامگاه مقدس امام حسین (علیه السلام) كانالی از كانالهای بهشت است.
منبع : الحجه البیضاء ،ج4،ص45
امام صادق (علیه السلام) :
در خاك قبر امام حسین (علیه السلام) شفای هر دردی است و آن دارو است .
منبع : الحجه البیضاء ،ج4،ص45
امام صادق (علیه السلام) :
میان قبر پاك امام حسین (علیه السلام) تا آسمان هفتم محل رفت و آمد فرشتگان است .
منبع : الحجه البیضاء ،ج4،ص46
امام صادق (علیه السلام) :
همانا زیارت كننده امام حسین بن علی (علیه السلام) زیارت كننده رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) است .
منبع : بحار ، 98 ص 76
امام صادق (علیه السلام) :
اگر بیماری از اهل ایمان حق و حرمت و ولایت حضرت امام حسین (علیه السلام) را بشناسد و باندازه سر سوزنی از خاك پاكش استشفا نماید ، دوا و شفایش خواهد شد .
منبع : بحار ، ج 98 ، ص 125
امام صادق (علیه السلام) :
كام كودكان نوزاد خود را با تربت حضرت امام حسین (علیه السلام) بگیرید زیرا كه آن امان هر درد و بیماری است .
منبع : بحار ، ج 98 ، ص 124
امام صادق (علیه السلام):
هر كه را علت و بیماریی در رسد و به خاك پاك قبر مطهر امام حسین (علیه السلام) مداوا كند خداوند وی را از آن علت شفا دهد ، مگر آنكه بیماری او علت مرگ باشد .
منبع : بحار ، ج 98 ، ص 124
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
درباره تربت حضرت امام حسین (علیه السلام) چنین فرموده است : خوشا به حال تو ای خاك ! و خوشا به حال آن كس كه در تو شهید می‌شود .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 228
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) :
هر كه دوست دارد به سرور و آقای بهشتیان بنگرد به حسین بن علی علیهما السلام نگاه كند .
منبع : آثار الصادقین ، ج 3 ، ص 424
ابی عبدالله (علیه السلام) :
هر بی تابی و گریه ای مكروه و ناپسند است جر بی تابی و گریه بر حسین علیه السلام .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
حسین بن علی (علیه السلام) :
چشمان هیچ بنده ای بر ما اشك نریزد یا چشمانش بخاطر ( مصائب ما ) نگرید مگر این كه خداوند سالها او را در بهشت جای دهد .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 279
ابی عبدالله (علیه السلام) :
هر كس ما را یاد كند و یا در نزد او یادآوری شویم و از چشمانش به اندازه بال مگسی اشك فرو غلطد خداوند گناهانش را ببخشد ، و اگر چه گناهانش به اندازه كف دریاها باشد .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 278
ابی جعفر (علیه السلام) :
هر مؤمنی كه چشمش برای شهادت حسین (علیه السلام) اشكی بریزد و آن اشك بر صورتش جاری شود خداوند او را در اطاقهای بهشتی جای دهد كه در آن سكوت نماید .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 285
ابی عبدالله (علیه السلام) :
ما ( با مصائب و رنجها) نزد هر كس یاد شویم و از چشمهایش اشكی ریزد خداوند صورتش را بر آتش جهنم حرام فرماید .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 285
ابی عبدالله (علیه السلام) :
امیر المؤمنین (علیه السلام) نگاهی بر حسین (علیه السلام) كرده، فرمود: ای اشك و گریه اهل ایمان ( ای سرمشق و عبرت ایمانیان ) عرض كرد : پدر جان ! من ؟ فرمود : بلی پسرم .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
ابو عبدالله (علیه السلام) :
حسین (علیه السلام) ( و مصائب جانگداز او موجب ) گریه مؤمنین است .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
امام حسین (علیه السلام) :
امام حسین (علیه السلام) فرمود : من برای عبرت و پند دیگران شهید می‌شوم .
منبع : بحار ، ج 44 ، ص 280
ابو عبدالله (علیه السلام) :
كربلاء از خاك بیت المقدس است .
منبع : كامل الزیارات ، ص 269 ، باب 88 ، ح 7
ابی جعفر (علیه السلام) :
آدمیان و پریان و پرندگان آسمان و وحوش بیابان بر حسین بن علی علیهما السلام گریستند و از چشمانشان اشك روان گردید .
منبع : بحار ، ج 45 ، ص 250
ابی عبد الله (علیه السلام) :
آسمان جز بر حسین بن علی و یحیی بن زكریا علیهما السلام نگریسته است .
منبع : بحار ، ج 45 ، ص 211
ابو عبدالله (علیه السلام) :
سرزمین كربلا و آب فرات اولین زمین و نخستین آبی بودند كه خداوند متعال به آنها قداست و شرافت بخشید.
منبع : بحار الانوار ، ج 98 ، ص 109
ابو عبدالله (علیه السلام) :
به راستی كه خدا كربلا را حرم امن و با بركت قرار داد پیش از آنكه مكه را حرم قرار دهد .
منبع : كامل الزیارات ، ص 267
امام رضا (علیه السلام) :
ای دعبل ! برای حسین بن علی علیه السلام مرثیه بگو ، چرا كه تا زنده ای تو یاور و ستایشگر مایی ، پس تا می‌توانی ، ازیاری ما كوتاهی مكن .
منبع : جامع احادیث الشیعه ، ج 12 ، ص 567
امام صادق (علیه السلام) :
امام زین العابدین (علیه السلام) بیست سال ( به یاد عاشورا ) گریست و هرگز طعامی پیش روی او نمی‌گذاشتند مگر اینكه گریه می‌كرد .
منبع : بحار الانوار ، ج 46 ، ص 108
امام صادق (علیه السلام) :
نزد هر كس كه از ما ( و مظلومیت ما ) یاد شود و چشمانش پر از اشك شود ، خداوند چهره اش را بر آتش دوزخ حرام می‌كند .
منبع : بحار الانوار ، ج 44 ، ص 285
امام صادق (علیه السلام) :
برترین تربت زمین ، تربت سید الشهداء است .
منبع : جواهر الكلام ، ج 8 ، ص 437
ابی جعفر (علیه السلام) :
چهار هزار ملك ، آشفته و غم آلود تا روز قیامت بر او می‌گریند .
منبع : كامل الزیارات ، ص 113
ابی جعفر (علیه السلام) :
انس و جن و پرندگان و وحوش ( حیوانات خشكی ) بر حسین بن علی (علیه السلام) گریستند به حدی كه اشك از چشمانشان جاری گشت .
منبع : كامل الزیارات ، ص 100
امام صادق (علیه السلام) :
كربلا را زیارت كنید و این كار را ادامه دهید ، چرا كه كربلا بهترین فرزندان پیامبر را در آغوش خویش گرفته است .
منبع : كامل الزیارات ، ص 269
ابی عبدالله (علیه السلام) :
آسمان یك سال بعد از شهادت حسین (علیه السلام) و یحیی بن زكریا سرخ گشت ، و این گریه اش بود .
منبع : كامل الزیارات ، ص 129
ابی عبدالله الصادق (علیه السلام) :
پس از كشته شدن حسین بن علی (علیه السلام) ، چهل روز از آسمان خاك سرخ بارید .
منبع : كامل الزیارات ، ص 130
ابوعبدالله (علیه السلام) :
حسین (علیه السلام) را زیارت كنید و به او جفا روا مدارید ، زیرا كه او سرور جوانان بهشت از میان خلایق و سید شهیدان است .
منبع : كامل الزیارات ، ص 181
ابی جعفر (علیه السلام) :
هر مؤمنی كه در سوگ حسین (علیه السلام) اشك از دیده ریزد ، به حدی كه بر گونه اش جاری گردد ، خداوند او را سالیان سال در غرفه های بهشت مسكن می‌دهد .
منبع : كامل الزیارات ، ص 165
امام صادق (علیه السلام) :
كسی كه ( در عزای حسین ) بگرید یا دیگری را بگریاند و یا آنكه خود را به حالت اندوه عزا درآورد بهشت بر او واجب است.
منبع : جلاء العیون ، ص 463
br تاریخ : شنبه 4 آذر 1391 | 07:19 ق.ظ | نویسنده : راه فــــــــــــردا ا نظرات

طبقه بندی: جملات و احادیث محرم،
برچسب ها: عاشورا و امام حسین علیه السّلام در كلام معصومین،

br