تبلیغات
تكیه میعادگاه - سرّ جاودانگى قیام عاشورا

http://poiweq2213.com/nabimages/hb/hhoseyn.gif

 

بى گمان نهضت عاشورا تاءثیر بى پایانى بر جانهاى مؤمنان دارد؛ چنان كه هیچ گاه این تاءثیر كهنه ، و این حرارت سرد نمى شود، و همواره عشق آن حضرت در دلهاى مؤمنان زنده و پاینده است . اما آیا این عشق شیعیان ، اهل سنت و حتى بت پرستان ، تصادفى است ؟ اگرچه خداى تعالى ، خود عشق امام حسین علیه السلام را در دلهاى مؤمنان نهاده است ، و نیز نقش عوامل غیبى انكارناپذیر است و بركات عزادارى آن حضرت ، در این زمینه بى تاءثیر نیست ، مى توان گفت مهم تر از همه این اسباب و عوامل ، توصیه ها و سفارشهاى معصومان علیهم السلام و پیش از همه ، پیامبر اكرم صلى الله علیه و اله مؤ ثر بوده است ، كه آن بزرگواران به عزادارى ، زیارت و گریستن بر مصائب امام حسین علیه السلام تاءكید فراوان كرده اند.

همچنین سیره عملى ائمه اطهار علیهم السلام در این باره تاءثیر بسزایى داشته است : ائمه اطهار شاعرانى را كه در مرثیه امام حسین علیه السلام شعر مى سرودند، تشویق مى كردند و ثواب سرودن شعر در مصیبت امام حسین علیه السلام را برمى شمردند. ایشان همچنین به كسانى كه مرثیه مى گفتند و شعر مى سرودند، صله هاى فراوان مى دادند و از آنان تمجید مى كردند و به ایشان احترام مى گذاشتند؛ در ایام عزادارى در خانه هاى شریف خود مجالس عزادارى تشكیل مى دادند و شاعرى را دعوت مى كردند تا اشعار خود را در مرثیه امام حسین علیه السلام بخواند. در نتیجه ، مى توان گفت كه سفارشهاى زبانى و سیره عملى ائمه اطهار علیهم السلام و نیز ذكر اجر و ثواب براى زیارت و بزرگداشت عزادارى امام حسین علیه السلام و بالاخره آن عشقى كه خداى تعالى از آن حضرت در دلهاى مؤمنان قرار داده ، این واقعه را در تاریخ بشر منحصر به فرد ساخته است .

در نهایت ، این شبهه به ذهن مى رسد كه چراى براى وفات و شهادت سایر معصومان به این شكل مراسم عزادارى برپا نمى شود، در حالى كه مقام پیامبر صلى الله علیه و اله و امیر مؤمنان على علیه السلام از همه معصومان بالاتر است ، و مراسمى كه براى رحلت پیامبر اكرم صلى الله علیه و اله و شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام برپا مى شود، قابل مقایسه با عزادارى امام حسین علیه السلام نیست . مصیبت امام حسین علیه السلام چه خصوصیتى دارد كه چنین اهمیت یافته و این همه درباره آن سفارش شده است ؛ چنان كه روایاتى وجود دارد كه از زمان حضرت آدم علیه السلام ، همه انبیا و اولیا و فرشتگان آسمان براى سیدالشهدا علیه السلام گریسته اند. پیغمبر اكرم صلى الله علیه و اله درباره عظمت و بزرگوارى امام حسین علیه السلام مى فرماید:

ان الحسین بن على فى السماء اءكبر منه فى الا رض فانه لمكتوب عن یمین عرش الله مصباح هدى و سفینة نجاة ؛ حسین بن على در آسمان بلند مرتبه تر است تا در زمین ؛ زیرا در جانب راست عرش خدا نوشته شده كه حسین چراغ هدایت و كشتى نجات است .

و حسین منى و اءنا من حسین . البته همه امامان علیهم السلام چراغ هدایت و كشتى نجات اند، ولى امام حسین خصوصیت ویژه اى دارد و این روایات ، از وجود سرّى در ایشان حكایت مى كنند.

بدون شك ، شخصیت سیدالشهدا علیه السلام و وضعى كه تقدیر الاهى براى ایشان پیش آورد، ویژگى خاصى به زندگى و شهادت آن حضرت علیه السلام بخشیده است ، و این بركات ، از آن سرچشمه مى گیرند. وگرنه همه ائمه اطهار علیهم السلام ، نورى واحدند و بنابر عقیده شیعه ، اگر امام دیگرى نیز به جاى امام حسین علیه السلام بود، همانند او عمل مى كرد و اگر اختلافى در رفتار آنان دیده مى شود، به اقتضاى شرایط اجتماعى زمانه ایشان بوده است . اینكه گاهى گفته مى شود امام حسن علیه السلام در مقایسه با سیدالشهدا سمبل صلاح بود، نه بدان معناست كه آنان دو سلیقه و دو نوع قرائت از اسلام داشته اند: قرائتى صلح طلبانه و قرائتى خشونت آمیز. اگر امام حسین علیه السلام نیز در موقعیت امام حسن علیه السلام بود، همانند امام حسن علیه السلام رفتار مى كرد و اگر امام حسن علیه السلام در موقعیت امام حسین علیه السلام قرار مى گرفت ، همچون امام حسین علیه السلام رفتار مى كرد، و درباره سایر ائمه علیهم السلام نیز وضع به همین قرار است . تفاوت امامان معصوم علیهم السلام در روش و رفتار، به دلیل مقتضاى زمان و شرایط اجتماعى خاصى بوده كه این نوع روش و سیره را مى طلبیده است . بنابراین مى توان گفت : موقعیت خاص ‍ زمان امام حسین علیه السلام - كه در زبان دین مى توان از آن به تقدیر و خواست الاهى تعبیر كرد - زمینه را فراهم ساخت تا آن حضرت نقشى را در تاریخ بشر و راهنمایى انسانها ایفا كند كه براى شخص دیگرى ایفاى آن میسر نشد. همه چیز به اراده لایزال الاهى منتهى مى شود؛ شرایط اجتماعى نیز به اراده او صورت مى پذیرد. این دو امر، دو روى یك سكه اند؛ خواه بگوییم خداوند چنین ویژگى اى به امام حسین علیه السلام بخشید، خواه بگوییم شرایط زمان زندگى آن حضرت این خصوصیت را اقتضا كرد؛ زیرا شرایط اجتماعى نیز تابع اراده خداست و طبق تقدیر او تحقق مى یابد.

اما امام حسین علیه السلام چگونه به این مقام رسیده كه مردم در سایه عزادارى براى او، بتوانند سعادت دنیا و آخرت خویش را تاءمین كنند. البته باید توجه داشت كه براى مؤمن ، دنیا مقدمه اى براى تكامل و نیل به سعادت اخروى است ، و حیات اصلى ، همان حیات اخروى است . زندگى دنیا در قیاس با زندگى آخرت ، همچون زندگى جنین در بطن مادر است ، و حیات حقیقى ، پس از مرگ آغاز مى شود؛ چنان كه خداى تعالى مى فرماید:

و إ ن الدار الاخرة لهى الحیوان ؛ حیات واقعى ، همانا [در] عالم آخرت است .

اما به هر روى ، در عزادارى امام حسین علیه السلام ، هم بركات دنیوى نهفته و هم ثواب اخروى . از جمله بركات دنیوى آن ، معجزات و كراماتى است كه از این گونه عزاداریها حاصل شده است .

از جمله بركات عزادارى امام حسین علیه السلام ، نورانیت دلهاى عزاداران ، برآورده شدن حاجات و دفع بلاها و مصیبتهاست . البته باید به خاطر داشت ، همان طور كه با دعا و بلا و مصیبت دفع مى شود، با عزادارى امام حسین نیز بلایاى بسیارى دفع مى شوند. كه مردم از نزول آنها آگاهى ندارند؛ همچنان كه از دفع بلا به وسیله دعاها نیز باخبر نیستند.



منبع:

http://www.11moharram.com


br تاریخ : جمعه 3 آذر 1391 | 09:28 ب.ظ | نویسنده : راه فــــــــــــردا ا نظرات

طبقه بندی: مناسبت ها، درس های عاشورا، مقالات محرم،
برچسب ها: سرّ جاودانگى قیام عاشورا، عاشورا، قیام برای حق، قیام عاشورا، مقالات عاشورا،

br